Werkbezoek 2025

Van 31 oktober t/m 3 november hebben wij als delegatie van Stichting ‘Heart for Romania’ met 7 personen een werkbezoek afgelegd aan Sibiu in Roemenië.

Doel van de reis was om de contacten met onze mensen terplekke aan te halen, te bekijken of de hulp vanuit Nederland nog steeds goed terecht komt en ook een beetje om afscheid te nemen, omdat de middelen van de stichting over 1-2 jaar uitgeput zullen zijn.

Wij kwamen op vrijdag om 10:00 uur ’s ochtends al aan in Sibiu, waar we opgewacht werden door onze vertegenwoordiger aldaar, Teo.
Na een korte verblijf in ons hotel zijn we meteen met hem doorgereisd om een aantal gezinnen te bezoeken in Sibiu en een dorp daarbuiten.
Achter de chique façades van de winkels in Sibiu, blijkt zich (nog steeds) bittere armoede te bevinden.
Gezinnen met alleen een vader en een moeder met 3, 4 of 5 kinderen die in één of twee kamertjes proberen te overleven.

Buiten Sibiu is de situatie niet veel beter, alleen de façade van de winkels ontbreekt.
Voor deze en nog 100 andere gezinnen koopt Teo iedere maand een voedselpakket dat hij bij de mensen thuis aflevert, waarbij hij meteen kan checken of alles goed gaat, of de hulp nog nodig is en of de kinderen wel naar school gaan.

Onderwijs blijkt toch vaak de sleutel te zijn om uit de armoede te raken.
Zo troffen wij bij een vm. hulpgezin een jongeman die dankzij het feit dat hij zijn school had afgemaakt, nu een baan had waarmee hij bijna 1.000 euro per maand verdiende en hij ruim in het onderhoud van het gezin kon voorzien.

In Nederland hadden wij een koffer vol speelgoed, schriften en pennen gekocht die we bij de verschillende gezinnen hebben achtergelaten.
Dat (kleine) gebaar werd erg gewaardeerd door de kinderen maar ook door de ouders.

Op zaterdag hebben wij het grootste deel van de dag doorgebracht met een bezoek aan Maria en Wolfgang Lutz die jarenlang veel werk voor de stichting in Roemenië verzet hebben.
Ze maken deel uit van een kleine Duitstalige gemeenschap in Roemenië en spreken dus goed Duits.
Daardoor konden we nu en in het verleden goed communiceren met hen. In Roemenië is dat wel een probleem omdat weinig mensen Duits of Engels spreken.

We werden uitermate gastvrij ontvangen met zelfgemaakte apfelstrudll, kersen- en bosbessenlikeur, koffie en cognac.
Na een paar uur herinneringen ophalen, hebben we ons hotel weer opgezocht.

Op zondag werden we wederom zeer gastvrij ontvangen door onze lokale vertegenwoordiger Teo en zijn vrouw aan wie we een bedrag van 250 euro hebben overhandigd om daarmee kerst- en sinterklaascadeautjes te kopen voor de kinderen van de gezinnen waar hij op bezoek gaat.

Aan het eind van de middag hebben we, toch wel enigszins bedroefd omdat het mogelijk de laatste keer was, afscheid genomen van hem.
We hebben echter meteen weer plannen gemaakt om (dan maar privé) nog een keer terug te gaan……