Reisverslag mei 2005
Intro.

Mei nadert en het duurt nog maar enkele weken voordat we met ons voorjaartransport naar Sibiu vertrekken. Anders dan voorgaande jaren gaan we niet met Pasen. Pasen valt ditmaal vroeg in het voorjaar en de periode vanaf Kerst vorig jaar is te kort om het transport goed voor te bereiden. Het vertrek is nu bepaald direct na Hemelvaartsdag.

Ik heb een ervaren transporteur gevraagd om aan de hand van onze voorraad te bepalen met hoeveel vrachtwagens we moeten gaan rijden. Hij adviseert om met drie opleggers te gaan; waarschijnlijk kan dan nog niet alles mee.

Wat zijn de doelstellingen voor dit mei transport:
Het algemene ziekenhuis en 2 onderwijsinstellingen staan centraal. Het ziekenhuis krijgt 30 bedden en 150 matrassen; daarnaast 3 lichtkasten om röntgenfoto’s te bekijken, een hoeveelheid rolstoelen, een telefooncentrale en een aantal medische hulpmiddelen.
De scholen, school nr 8, kleuterschool 33 in Sibiu en school nr.1 in Talmaciu, krijgen leermiddelen, meubilair, speelgoed en een groot aantal computers.

Dit voorjaar worden ook aan enkele gezinnen bijzondere aandacht besteed.
Bij Gheorge Oancea, de eenarmige man uit Rusi, die ik in december heb bezocht ga ik een gipsafdruk maken. Hij krijgt een nieuwe armprothese, gesponsord door het revalidatiecentrum Hoensbroek.
Bij Mioara Parvu, de jonge spastische vrouw, ga ik gesponsorde medicijnen brengen, die een einde moeten maken aan haar pijnlijke en onbeheersbare lichaamsbewegingen.

Ook staat een bezoek aan Vasile Corman op het programma. Deze 9 jarige jongen moet snel worden geopereerd aan zijn urinewegen, anders zal hij sterven. Een Nederlands gezin wil financiële steun verlenen. Contacten met een kinderchirurg heb ik al gelegd en ik zal tijdens mijn verblijf met hem overleggen over de operatie.

Het vrijwilligersteam bestaat dit maal uit vier personen. We gaan met drie vrijwilligers per auto naar Sibiu, de vierde neemt het vliegtuig en zal zich vanaf 9 mei bij ons voegen.

Het transport ondervindt dit maal extra moeilijkheden. De spelregels van de grijpgrage grensbeambten zijn weer eens veranderd. Konden we vorig naar nog via fax het een en ander regelen met het douanehoofdkantoor in Brasov; dit jaar moet iemand persoonlijk ernaar toe, met alle papieren wel te verstaan. Omdat we op maandag willen lossen in Sibiu betekent dit dat we een dag eerder dan gepland moeten laden.Woensdagavond beginnen, donderdagavond verdergaan en op vrijdagmorgen om zo rond 09.00 uur proberen klaar te zijn. Voor de middag moeten alle stukken in Brasov liggen, zodat iemand van de Roemeense Stichtring direct naar de douane kan gaan. Het kantoor in Brasov is maar tot drie uur open.
Laat in de middag belt Lia Chisu op met de mededeling dat ze de vereiste papieren van de douane heeft gekregen.
De moeite is dus niet voor niets geweest.