Intro
Over enkele weken gaat,  ik geloof het inmiddels 25e transport naar Roemenië met een enorme diversiteit aan hulpgoederen. Naast de traditionele spullen voor scholen en gezinnen gaan er dit keer ook enkele bijzondere mee. Een complete schoenmakerij, geschonken door een de erfgenamen van een schoenmaker uit Zuid Limburg en een professioneel kooktoestel zijn enkele voorbeelden. Het meest opvallende is dat dit keer ook 2 vrachtwagens vertrekken vanuit Antwerpen. Deze zijn beladen met hulpgoederen voor het psychiatrisch ziekenhuis in Sibiu en voor een jonge arts, die op het platteland een praktijk heeft voor arme en vaak onverzekerde gezinnen.
Een groep enthousiaste Antwerpse zakenvrouwen, die zich als variant op de “G8”, “F7” noemt, heeft  zich de afgelopen maanden uit de naad gewerkt om hulpgoederen in te zamelen die voor medische doeleinden kunnen worden gebruikt. Hun bevlogenheid heeft hen ertoe gebracht dat ze met hun zessen samen met onze eigen groep van 17 vrijwilligers, ook enkele dagen meegaan naar Sibiu, om ervan getuige te zijn hoe wij te werk gaan en hoe hun ingezamelde goederen op de plaats van bestemming terecht komen. Zelfs de Belgische ambassadeur in Boekarest heeft interesse getoond en zal op 3 mei aanwezig zijn als wij de Vlaamse vrachtwagens gaan lossen.
Wat zullen we aantreffen in Roemenië.? Je mag niet verwachten dat er veel veranderd zal zijn ten opzichte van het vorig jaar. En dat betekent simpelweg dat Roemenie er nog steeds tamelijk beroerd aan toe is. De economische voorspellingen voor dit jaar lopen uiteen van een krimp van 2% tot een groei van 1,5%. De eerste maanden van dit jaar blijkt sprake te zijn van krimp. Om de economie op gang te helpen heeft Roemenië onlangs leningen geaccepteerd van 15 miljard euro, geld dat over twee jaar weer, met rente, moet worden terugbetaald.
We blijven een week in Sibiu en als ik het goed inschat is er niet veel tijd over om naast alles wat we moeten doen dat op de planning staat, ook nog ontspannende activiteiten te ontplooien.  Vaststaat dat we op maandag en dinsdag de vrachtwagens lossen en alle hulpgoederen weggeven. Woensdag is het tijd voor een bezoek aan UCOS en de gaarkeuken. Donderdag zit ik zelf op de universiteit en voordat we op zaterdag terugkeren is er vrijdag nog net tijd om enkele gezinnen te bezoeken. O ja, en tussendoor moet ik de gehandicapte Darius Mitu nog op een medisch verantwoorde manier op video vastleggen zodat een Vlaamse specialist de gelegenheid krijgt om een fatsoenlijke diagnose te stellen. Hij wil bekijken of aan de spasticiteit van Darius iets te verbeteren valt. En mijn gewaardeerde vriend Tibi wil mij meenemen naar nog een andere gaarkeuken en wil met mij naar “MAG”gaan, een zigeunerdorpje vlak bij Saliste. Ik heb nog geen idee hoe ik dit allemaal gedaan krijg in een week. Maar goed…….hoop doet leven en volgens het adagium van de “F7” : “nil volentibus arduum” (niets is moeilijk voor hen die graag willen) zou het allemaal moeten lukken.