Met Pasen 2006 heb ik voor de eerste keer een transport van de Stichting Heart for Romania begeleid. De beslissing om dit jaar weer mee te gaan was eigenlijk vorig jaar bij mijn vertrek uit Roemenië al genomen; op een of andere manier vanuit een niet te bestempelen gevoel van “ik moet terug”.
Was het de eerste keer erg spannend wat me te wachten zou staan, nu lijkt het al een beetje normaal. Ik weet hoe het land er uit ziet, hoe de situatie is bij onze contactgezinnen, scholen en ziekenhuis.
Inmiddels is Roemenië op 1 januari j.l. toegetreden tot de Europese Unie. Ik heb geen illusies daar iets van te merken, behalve dat onze hulpgoederen zonder veel rompslomp de grens over kunnen.
Er komen miljarden van de EU: tot 2013 negen miljoen euro per dag. (Ja je leest het goed) Slechts 28 procent van de Roemenen verwacht dat het leven beter wordt, veertig procent denkt dat het moeilijker wordt.

Veranderingen in de gezondheidszorg is voor EU – voor zo ver bekend – geen item. Vanuit de ervaringen is op dat gebied nog een lange weg te gaan voor Roemenië getuige de story over Alexandra. Als gevolg van ernstig en aantoonbaar verwijtbaar medisch falen is het 9-jarige gehandicapte meisje volledig blind geworden.  Zie de bijlage.  Ik merk dat ik hierover kwaad en opstandig word.

Voor de 18e keer in 9 jaar vertrekken twee vrachtwagens van de Stichting Heart for Romania gevuld met hulpgoederen richting Sibiu. Hoofdzakelijk worden ditmaal een vijftal scholen voorzien van meubilair en leermiddelen, nl. de scholen nrs. 8 en 11 in Sibiu; een kleuterschool in Daia; een school in Boita en een bijzondere school in Turnu Rosu.  Medische hulpmiddelen zijn er voor het academische ziekenhuis, het psychiatrische ziekenhuis en een verpleeghuis in het centrum van de stad. Ook worden een 40 tal gezinnen voorzien van kleding en schoeisel.

Een groot aantal vrijwilligers van de Stichting gaan voor het eerst mee. Zij werken al jaren iedere zaterdag aan het gereed maken van kledingpakketten etc. in de loods in Panheel en velen willen eens met eigen ogen zien waar ze het voor doen.  Overigens iedereen gaat op eigen kosten voor reis en verblijf mee. We reizen met een busje en twee auto’s, vier personen gaan met het vliegtuig; in totaal zijn we met 15 vrijwilligers.
Voor de vrijwilligers staan, naast een kennismakingsbijeenkomst met hun Roemeense contactgezinnen en een bezoek aan onze school voor gehandicapte kinderen, ook enkele toeristische activiteiten op het programma.
Bijzonder is dat dit voorjaar aannemersbedrijf Rendeco uit Amsterdam bij wijze van “teambuilding” de sanitaire voorzieningen van school nr. 8 gaat opknappen. Ongeveer 14 medewerkers reizen naar Sibiu om op zondag 29 april te starten met de verbouwingswerkzaamheden. De wand- en vloertegels zitten in onze vrachtauto’s; de rest van de materialen koopt Rendeco ter plaatse in Sibiu. Binnen een week moet deze klus zijn geklaard.