Reisverslag december 2006
Ons traditionele wintertransport vindt dit jaar plaats aan de vooravond van ingrijpende gebeurtenissen in Roemenië in het algemeen en in Sibiu in het bijzonder.

Met ingang van 1 januari wordt Roemenië lid van de Europese Unie. In principe een heugelijk feit, dat in de Roemeense geschiedenisboeken ongetwijfeld als een politieke overwinning zal worden bijgeboekt, maar toch ook het onbevredigende resultaat van diffuse politieke besluitvorming van de Europese Instellingen waar grote vraagtekens bij gezet kunnen worden. Deze toch wat geforceerde toelating is namelijk niet op betrouwbare feiten gebaseerd. Uit wetenschappelijk publicaties in gerenommeerde tijdschriften blijkt dat Roemenië nog lang niet voldoet aan alle minimale eisen die de Unie stelt. Toch wordt Roemenië lid omdat het politieke gevoel in Brussel en Straatsburg dat het land niet langer meer aan het lijntje kan worden gehouden van doorslaggevende betekenis is gebleken. De regeringen zijn bang voor anti Europese sentimenten. De wrange gevolgen van de toetreding zullen snel zichtbaar worden. De strenge Europese regels zullen, zo wordt verwacht massaal worden ontdoken en in die gevallen waar de regels kunnen worden afgedwongen zal dit ten koste gaan van onder meer kleine bedrijven en zelfstandige boeren op het platteland.

Een ander memorabele gebeurtenis is de uitverkiezing van de stad Sibiu tot culturele hoofdstad van Europa. Natuurlijk, Sibiu heeft een prachtige historische binnenstad van middeleeuwse allure. En er zijn miljoenen geïnvesteerd in de openbare infrastructuur en in hotelaccommodaties. Piata Mare en Piata Mica liggen er oogverblindend bij. De honderdduizenden toeristen die volgend jaar worden verwacht zullen niets te kort komen en zich vergapen aan de pittoreske en pas opgeknapte gevels in de binnenstad. De harde realiteit achter deze toeristische façade krijgt de toerist echter niet te zien. De gewone burger leeft nog steeds in armoede en schiet niets op met de pracht van de marktpleinen en de praal van de Grieks-orthodoxe kathedralen.

Met deze vooruitzichten hebben wij ons zevende kersttransport in de achterliggende maanden voorbereid. We hebben ruim twee vrachtwagens nodig die met voedsel en kleding zijn beladen voor ruim 300 gezinnen. Daarnaast nog een vrachtwagen voor het universiteitsziekenhuis en  een vierde wagen met meubilair en leermiddelen voor enkele basis- en kleuterscholen.

Mijn metgezel deze winter is Wim Heggen, huisarts te Heel en ik heb hem in de aanloop van het transport verteld dat we het druk gaan krijgen. Niet alleen zijn we 2 volle dagen bezig met het uitdelen van de pakketten. Wim zal volgens planning ook de gehandicapte kinderen van ons schooltje onderzoeken en we zullen nog een aantal gezinnen bezoeken met zieke- en gehandicapte kinderen. Ook zal Wim mogelijk een dag meelopen in het ziekenhuis en een bespreking bijwonen met de directie van het ziekenhuis Zelf moet ik nog gesprekken voeren met de directie van school nr.8 en  van een internaat in Turnu Rosu en ook wil ik de gevangenis bezoeken en de psychiatrische afdeling van het academisch ziekenhuis. Alles bijeen waarschijnlijk te veel voor twee vermoeiende weken die ik in Sibiu zal zijn.

Stress.
Ruim twee maanden geleden hebben we een contract gesloten met een transporteur in Roemenië. Hij heeft getekend voor 4 vrachtauto’s. Een week voor de wagens in Panheel worden verwacht slaat de twijfel toe en word ik onrustig. Ik heb al enkele keren gevraagd om de kentekens van de wagens en om onduidelijke redenen krijg ik ze niet door, ondanks herhaalde verzoeken via e-mail. Dan maar bellen. Uit het eerste telefoontje blijkt dat we maar hooguit twee wagens kunnen verwachten. Vier wagens is logistiek te veel voor het bedrijf. Wetende dat Transcar ruim 200 vrachtwagens op de weg heeft snap ik dit niet goed. Als we het bedrijf fors met de neus op de feiten drukken en wijzen op de contractafspraken gaan het alsnog door de bocht en krijg ik de zondag voor vertrek de kentekens door. Nog net op tijd om het hele papieren circus af te ronden. Later begrijp ik dat het probleem niet zozeer zit in het aantal vrachtwagens dat we moeten hebben, maar in het feit dat deze op hetzelfde moment leeg in de buurt van Nederland moeten zijn.

Woensdag voor vertrek arriveren alle vier de wagens inderdaad volgens afspraak en ook het inladen op woensdagavond en donderdag gaat dankzij een andere manier van voorbereiding voorspoedig.
De wagens vertrekken vrijdag rond de middag retour naar Sibiu, beladen met 59.840 kg hulpgoederen.